نيش پيشه جزء راههاي انتقال ويروس ايدز محسوب نميشود و تاكنون هيچ فردي در دنيا از اين طريق به ويروس ايدز مبتلا نشده است.
نيش پشه جزء راههاي انتقال ويروس ايدز محسوب نميشود و گر چه برخي در اين مورد داستانهاي تخيلي نوشتهاند اما در دنيا تاكنون نمونهاي گزارش نشده كه كسي از اين طريق به ويروس ايدز مبتلا شده باشد و چنين اتفاقي نيفتاده است.
يكي از راههاي اينكه بدانيم آيا مردم از روشهاي انتقال ايدز مطلع هستند يا نه اين است كه از آنها ميپرسيم آيا ويروس ايدز از طريق نيش پشه هم منتقل ميشود، اگر كساني بگويند بله، متوجه ميشويم كه سيستم به آن دسته از مردم در مورد روشهاي انتقال ويروس ايدز درست آموزش نداده است.
ويروس ايدز از 4 طريق منتقل ميشود،:
-
رابطه جنسي غير ايمن،
-
سرنگ مشترك،
-
خون و فرآوردههاي خوني آلوده
-
از مادر مبتلا به جنين.
بر اساس آخرين گزارش وزارت بهداشت تاكنون 16هزار و 679 مبتلا به ويروس ايدز در كشور شناسايي شدهاند كه از اين تعداد 1269 نفر مبتلا به بيماري ايدز و 2382 نفر فوت شدهاند.
از نظر روش انتقال به ويروس ايدز نيز هنوز 5/67 درصد مبتلايان شناخته شده از طريق مصرف سرنگ مشترك و اعتياد تزريقي مبتلا شدهاند و بعد از آن روش آميزشي با 6/7 درصد در رده بعدي است، خون و فرآورده هاي خوني 5/1 درصد عامل انتقال اين بيماري است و حدود 06/0 درصد مبتلايان نيز از طريق مادر به جنين گرفتار اين ويروس شدهاند البته عامل ابتلا به ويروس ايدز در حدود 23 درصد مبتلايان هنوز ناشناخته است كه گفته ميشود بيشتر اين افراد از طريق رابطه جنسي به ويروس ايدز مبتلا شدهاند.
از مجموع 16 هزار و 679 فرد مبتلا به ويروس ايدز در ايران، 11هزار و 257 نفر از طريق اعتياد تزريقي، 1262 نفر از طريق آميزشي، 246 تفر از طريق خون و فرآوردههاي خوني و 92نفر از طريق مادر به كودك به اين عارضه مبتلا شدهاند، 3822 نفر نيز در گروه ابتلا از راه نامشخص قرار دارند.
با وجود اين كارشناسان بيماريها، در داخل وزارت بهداشت و بيرون آن، شمار واقعي مبتلايان به ويروس ايدز را بين 70 تا 100 هرار نفر برآورد ميكنند.
با وجود افزايش تعداد مبتلايان به بيماري ايدز در ايران رشد و شتاب ابتلا به ويروس اين بيماري در ايران از طريق سرنگ مشترك 40 درصد كاهش يافته اما نگراني از شيوع اين بيماري از طريق رفتارهاي جنسي بيشتر شده است.
اكنون انتقال ايدز از طريق سرنگ مشترك و اعتياد تزريقي در كشور تا حدي كنترل شده است اما نگراني ما امكان شيوع اين بيماري از ساير روشها به خصوص رفتارها و ناهنجاريهاي جنسي است به همين علت در برنامه جديد كنترل ايدز در ايران اطلاع رساني و آگاهي بخشي به مردم در اين مورد را با همكاري دستگاهها و موسسات ديگر در اولويت قرار دادهايم.
اين يك خطر بالقوه است كه اگر از آن غفلت كنيم آينده كشور را با مشكلات جدي مواجه ميكند و تمام دستاوردهاي پر افتخار گذشته را در كنترل HIV در كشور كه حاصل بيش از 10 سال تلاش همكاران ما در سراسر كشور است و اكنون آثارش نمايان شده است بر باد ميدهد.
كنترل HIV/ ايدز در تمام دنيا كاري نيست كه فقط از عهده وزارت بهداشت و سيستمهاي بهداشتي و درماني بر آيد بلكه در تمام دنيا براي كنترل اين پديده دستگاههاي مختلف با همكاري بين بخشي مشاركت ميكنند.
آموزش، فرهنگ سازي، افزايش سطح آگاهيها و اطلاعات عمومي و بحث از بين بردن زمينههاي فساد كه منجر به اين بيماري ميشود بايد با همكاري دستگاههاي مختلف مرتبط پيگيري شود. تا آثار قابل توجهي در جامعه داشته باشد در غير اين صورت نگراني از شيوع اين بيماري از طريق رفتارهاي جنسي در كشور جدي است.
برنامه دوم كنترل ايدز در وزارت بهداشت با مشاركت و همكاري بين بخشي و بر مبناي همكاري دستگاههاي مختلف براي اجراي آن اكنون تدوين شده و به دولت رفته است كه منتظر تصويب و اختصاص بودجه براي اجراي آن هستيم اما چه اين برنامه تصويب بشود و چه نشود، برنامههاي وزارت بهداشت براي كاهش آسيب و آموزش و اطلاع رساني به مردم تغيير نميكند اما اگر تصويب شود همكاريهاي بين بخشي بيشتر ميشود.
ایران اکونومیست
