.محققان موفق به ساخت دستگاهی شدهاند که یک بیمار مبتلا به ایدز میتواند از طریق آن درون بدن خود را مشاهده کند
با این دستگاه که شبیه دستگاهی برای بیماران دیابتی است فرد بیمار میتواند از منزل خود یا هرمکان دیگر به راحتی وضعیت درون بدن خود را مشاهده کند
.درواقع بیمار به وسیله این دستگاه بسیار کوچک میتواند مکانیزم صورت گرفته در درون بدن خود را مشاهده کند
.از سوی دیگر به وسیله علامت هشداردهندهای که بر روی این مینی دستگاه نصب شده بیمار میتواند درصورت نیاز به پزشک معالج خود مراجعه کند
.به گفته محققان مرکز تحققیات لندن، بیماران از این طریق قادر خواهند بود تا از نزدیک بر وضعیت درونی خود آگاهی یافته و در جریان پیشرفت بهبودی بیماری خود قرار گیرند که این امر کمک بسیار بزرگی به افزایش روحیه بیمار خواهد کرد
.همچنین با انجام مانیتورینگ این بیماران پزشک معالج آنها قادر است تا هر زمان از وضعیت بیمار خود آگاهی یابد
.این مسئله بهویژه در مواقعی که بیمار به پزشک نیاز مبرم داشته و فاصله آنها از هم دور است کمک شایانی میکند
.بر اساس این گزارش میزان هزینه انجام شده برای طراحی، ساخت وتولید این دستگاه تاکنون دومیلیون پوند بوده است
.بی بی سی
پژوهش ها نشان مى دهند: زنان آلوده به ويروسHIV و مبتلا به ايدز 3 برابر بيشتر از مردان مبتلا به اين بيماري، احتمال دارد که دست به خودکشى بزنند. به گزارش ايسنا، رفتارهاى پرخطر از نظر آلودگى به ويروسHIV ممکن است با عوامل افزايش دهنده خطر خودکشى مرتبط باشد. براين اساس، محققان پژوهشى را درباره افکار و اعمال خودکشى در زنان نيويورکى آلوده به ويروسHIV و مبتلا به ايدز را مورد بررسى قرار دادند. جهت انجام اين پژوهش زنان مورد مطالعه، مقياس هاى افکار و رفتار خودکشي، آسيب شناسى رواني، مصرف مواد، سوء رفتار جسمى و جنسي، معنويت و حمايت اجتماعى را تکميل نمودند. نتايج اين تحقيق که در آن 44 درصد شرکت کنندگانHIV مثبت و فاقد علايم، 33 درصدHIV مثبت و داراى تعدادى از علايم و 23 درصد مبتلا به بيمارى ايدز بودند، نشان داد: 78 درصد شرکت کنندگان افکار خودکشى را گزارش مى کردند و 26 درصد هنگام دريافت تشخيص آلودگى بهHIV اقدام به خودکشى کرده بودند. علاوه برآن مشخص شد: تشخيص بيمارى ايدز، علايم روانپزشکي، سوء رفتار جسمى يا جنسي، داشتن فرزند و داشتن شغل، موارد پيشگويى کننده تفکر و اقدام به خودکشى بودند. براساس نتايج اين تحقيق، زنانى که فرزند داشتند بيشتر احتمال داشت که به خودکشى بيانديشند و اقدام کنند. زن هايى که شاغل بودند در مقايسه با آنهايى که شاغل نبودند 5/4 برابر بيشتر احتمال داشت که اقدام به خودکشى کنند و سرانجام زنانى که معنويت عميق ترى داشتند، کمتر به خودکشى مى انديشيدند. محققان اين طرح در ادامه با اشاره به اين که از ميان افراد خودکشى کننده، 42 درصد در فاصله يک ماه بعد از دريافت تشخيص، اقدام به خودکشى نمودند اعلام مى دارند: اين يافته ها اهميت ارزيابى افکار بالقوه خودکشى را در افرادى که به تازگى تشخيص دريافت کرده اند روشن مى کند. ضمن آنکه بايد دانست در مورد زنانى که داراى فرزند هستند آموزش ارائه اطلاعات مربوط به فرآيند سوگوارى شناسايى سرپرست مناسب موثر خواهد بود زيرا به آنها اجازه مى دهد فرزندان رابراى فقدان والد آماده کنند. اين پژوهشگران در پايان به متخصصان بالينى توصيه مى کنند: بهتر است عقايد معنوى مراجع که موجب حفظ اميدوارى بيمار مى شود وارد پروسه درمان وى شود.
