درباره ایدز. هپاتیت و اعتیاد

ويروس هپاتيت B در 95 درصد از افراد ناقل علامتي ندارد و زماني فرد با خبر مي شود که بيماري پيشرفت زيادي کرده و اغلب غير قابل معالجه است.
 هپاتيت انواع گوناگون دارد، اما نوع B آن از بقيه موارد خطرناک تر است . هپاتيت B در مراحل پيشرفته با علايمي چون يرقان، خارش، ضعف و سستي، بزرگ شدن شکم و آب آوردن آن بروز مي کند و بهترين راه تشخيص اين بيماري انجام آزمايش خون است.
 انتقال اين بيماري در حين بارداري و حتي در زمان زايمان صورت نمي گيرد، اما امکان انتقال بيماري از مادر به نوزاد سه ماه پس از بارداري وجود دارد که اگر نوزاد پس از به دنيا آمدن از مادر بيمار، واکسينه شود، به بيماري مبتلا نمي شوند.
 واکسيناسيون نه تنها ابز ابتلا به هپاتيت B بلکه از ابتلا به سرطان کبد نيز پيشگيري مي کند و مطالعات نشان مي دهد، افرادي که يک بار ايمني را بدست مي آورند، به طور مادام العمر اين ايمني به هپاتيت B را دارند

 بسياري از موارد آلودگي به هپاتيت c بدون نشانه است.

 يك بار آزمايش خون براي تشخييص هپاتيت c كافي نيست و بايد براي اين منظور آزمايش هاي تكميلي انجام شود.براي تشخيص آلودگي به ويروس هپاتيت c بايد خون فرد را از نظر وجود ويروس آزمايش كرد.

ادرار تيره، زردي پوست و چشم ها از علائم بارز اين بيماري هستند كه در 80 درصد موارد آلودگي به هپاتيت c بصورت مزمن در بدن باقي مي ماند